بسیاری از اعضای هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران دست‌اندرکار تدوین اساسنامه حساب ذخیره ارزی بوده‌اند تا به نحوی بتوانند منجر به انباشت سرمایه برای بخش خصوصی شوند. بر این اساس اگر حساب ذخیره ارزی به شکلی درست عمل می‌کرد بخش خصوصی می‌توانست برای خرید شرکت‌های در دست خصوصی‌سازی که کف مبلغ آنها 150 میلیارد دلار پیش‌بینی می‌شود،  وارد میدان شود.

علی شمس اردکانی

موضوعی که طی چند سال اخیر به دفعات و ادبیات‌ گوناگون مطرح شده است بحث خصوصی سازی است.  با صراحت تمام می‌توان گفت که خصوصی‌سازی‌هایی که در ایران صورت می‌گیرد به آنچه که «رانتیرها» مطرح می‌شود،  متصل است.  در یک جمع‌بندی کلی کارنامه خصوصی‌سازی در ایران ناموفق است و در همین راستا باید به این موضوع اشاره کنم که دولت از منابع حساب ذخیره ارزی به درستی استفاده نکرده است. 

بسیاری از اعضای هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران دست‌اندرکار تدوین اساسنامه حساب ذخیره ارزی بوده‌اند تا به نحوی بتوانند منجر به انباشت سرمایه برای بخش خصوصی شوند.  بر این اساس اگر حساب ذخیره ارزی به شکلی درست عمل می‌کرد بخش خصوصی می‌توانست برای خرید شرکت‌های در دست خصوصی‌سازی که کف مبلغ آنها 150 میلیارد دلار پیش‌بینی می‌شود،  وارد میدان شود.   توضیح در این رابطه نیز چندان به استدلال‌های پیچیده نیاز ندارد چرا که با انباشت سرمایه از حساب ذخیره ارزی بخش خصوصی می‌توانست 300 میلیارد دلار منبع مالی داشته باشد.

بر اساس آنچه در سند چشم‌انداز توسعه ایران آمده است قرار بر این است که تا سال 1404 ایران شاگرد اول منطقه باشد اما با روند فعلی باید همه ما نامه‌ای را امضا کرده و دسته جمعی اعلام کنیم که نمی‌توانیم به اهداف مشخص شده برسیم.

گفتنی است اگر بخش خصوصی در بخش انرژی فعال نشود این حوزه پایدار باقی نخواهد ماند.  نباید از این موضوع غافل باشیم که در حال حاضر حجم بیشتری از صادرات غیرنفتی ایران محدود به محصولات سنتی شده است.  این در حالی است که با صادرات برگه،  پسته و فرش و روناس اقتصاد ایران رونق  نخواهد گرفت. 

*رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران